De eerste werkdag

Het leven zonder school is nu toch echt begonnen. Mijn zusjes, vriendinnen, vrienden en oude klasgenoten gaan allemaal weer naar school en gister – dinsdag – had ik mijn eerste werkdag bij een schoenenwinkel in Assen. Ik vond het raar, spannend maar ook wel erg leuk. Het standaard gesprek heb ik nu wel genoeg gevoerd: ‘En je moet volgende week weer naar school? – Nee ik ben gestopt met school – O waarom dat dan? Wat ga je nu doen dan? – Ik vond het niet leuk, nu ga ik werken – O en weet je al wat je gaat doen dan? – Nee dat ga ik dit jaar uitzoeken – Oké, en je weet ook nog niet welke richting?’ *zucht! Het is fijn dat mensen belangstelling tonen, maar als je op de verjaardag van je pake bijna acht keer dezelfde vraag wordt gesteld dan wordt je er wel een klein beetje gek van toch? Dus, nee ik weet nog niet welke opleiding ik wil gaan doen in september 2012 en ook nog niet welke richting daarom ga ik nu eerst werken. Ik ga nu lekker schoenen verkopen en wat was dat wennen. Poeh, ik doe al bijna drie jaar hetzelfde werk. Bijna op de automatische piloot. Je weet op sommige momenten wat mensen gaan vragen en het gaat je gewoon lekker makkelijk af. Nu was het voor mij ontzettend wennen. Wist je dat alle schoenen in het rek en boven op het rek allemaal op volgorde gaan? En dat dan alle schoenen een artikelnummer hebben wat betekent wat voor soort schoen het is, van welk seizoen en maat. O en ook alle schoenen staan op alfabetische volgorde en dan op nummer. Poeh de vracht opruimen is ingewikkeld, maar uiteindelijk had ik het onder de knie. O en de klant is koning – zoals altijd – en je moet veel mensen aanspreken. Zelf vind ik het vaak vervelend als ik lekker schoenen wil zoeken en passen dat er iemand vraagt of hij kan helpen. Ik moet die figuurlijke drempel over om gewoon lekker met de klanten te praten. Je voert een klein toneelstukje op. Dat is het eigenlijk. Na de eerste dag heb ik heel wat nieuwe dingen over mij heen gekregen, maar ik heb zes (?) klanten aan schoenen geholpen, wat geleerd over schoenen opmeten – want daar heb ik de ballen verstand van – en vracht opgeruimd en als klapper op de vuurpijl ontdekt dat ik wel twintig procent korting krijg op schoenen. Ik moet toch eerlijk toegeven dat een schoenenwinkel misschien toch niet de beste plek is voor mijn portemonnee. Vanmiddag mag ik dacht ik een klein beetje beginnen met de kassa en dat vind ik leuk 🙂 Ik vond het best leuk en ik heb ook nog eens punt 101 kunnen afvinken met mijne nieuwe baantje! En als ik het allemaal niet meer weet kan ik misschien ook nog wel schoenverkoopadvies van mijn oude klasgenootje krijgen, toch Ciska?

Advertenties

2 thoughts on “De eerste werkdag

  1. Jahoor! 😉 Lastig hè, op klanten afstappen.. Gewoon dingen vragen als: ‘bent ergens naar op zoek of even rondkijken?’ Zoeken ze wat; helpen!! Kijken ze even rond, kun je zeggen ‘Als u hulp nodig heeft, hoor ik het wel’. Of het weer.. Praten mensen ook graag over.. En mensen praten graag over zichzelf, echt waar!
    Oeeh, artikelnummers, schoenmaat en kleurcodes! Ik ken het! En dan heb je ook nog Engelse maten. 6 is 39 (kan ik onthouden omdat het mijn maat is). En dan weer verder of terug tellen!

    Je krijgt zeker ook nog wel tips en trucs om onderhoud te bijverkopen??

    Kijk aan, mijn advies! :p

Wat denk jij ervan?

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s