Dat hardlopen dus

Een paar rondjes heb ik al in de benen, maar die vijf kilometer die ik over een maand wil lopen? Nou, dat weet ik nog niet hoor. Dat trainen gaat heerlijk, maar het enige nadeel? De zwakke plek van alle hardlopers: de schenen. En laat dat nu net de plek zijn waar ik last van heb.

Hardlopen is een hele blessure gevoelige sport. Dat had ik allang gelezen, maar verwachten dat ik daar zelf mee zou zitten. Natuurlijk niet. Helaas sloop het er toch in. Die pijn in mijn schenen. Maar die pijn is er niet tijdens het lopen, maar juist na het lopen en het werd erger na een paar dagen niets doen. Hoort het dan niet juist beter te gaan? Een bezoekje aan de fysiotherapeut heeft helaas niet veel geholpen. Mijn loop techniek is prima en ik heb wat extra warming-up oefeningen meegekregen en één heel groot advies. Rustig aan doen. Nu is dat natuurlijk niet echt handig, zo voor de training van die vijf kilometer.

Gelukkig mag ik nog wel hardlopen van de fysiotherapeut. Ik mag nog steeds samen met Evy op pad, alleen wel een stapje terug. Gelukkig maar, want ik vind het hardlopen hartstikke leuk. Dat had ik ook niet verwacht. Oké, eerlijk is eerlijk. Die stap buiten de deur is nog steeds niet makkelijk gezet, maar zodra ik die stap gezet heb is het al minder erg.

Ik ga dus lekker rustig aan doen, maar die vijf kilometer ga ik zeker doen. Of het nu rennend of gewoon lopend is. Ik ga me niet nu al uit het veld laten slaan. Zo makkelijk geef ik niet op.

Dus morgen is het maar weer tijd voor een rondje dacht ik 🙂

Advertenties

Wat denk jij ervan?

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s