De ongeschreven voorstel-regel

Stel je voor, je hebt een nieuwe baan. Opeens zijn daar een heleboel nieuwe collega’s en wat doe jij? Stel jij jezelf voor of wacht jij af tot ze jou een hand geven? Misschien stel je je wel helemaal niet voor of zij stellen zich niet voor. Klopt, dat ontmoeten is een hele ingewikkelde klus. Zoveel keuzes die gemaakt moeten worden: wel of niet voorstellen, wel of niet een hand, doe jij het, doen zij het? Dat voorstellen is een vak apart.

Toen ik voor het eerst bij de La Place aan het werk ging, werd ik bedolven onder de nieuwe collega’s. Met z’n 38 collega’s zijn er een heleboel handen te schudden. Op je eigen afdeling en ook op de ander afdelingen of weekendhulpen, full-timers en vakantiewerker. Het zijn er een heleboel. Op mijn andere werk in het restaurant werk ik straks mijn zesde zomer en heb ik al een heleboel handen geschud. Er zijn een heleboel mensen gekomen en nog meer weer weggegaan. Op dit moment is het zover dat ik bijna elke zondag weer een nieuwe collega mag verwelkomen of doei mag zeggen.

Sommige nieuwe collega’s stellen zich voor en anderen juist helemaal niet. Daar verbaaste ik me toch over. Als je ergens nieuw bent, is het dan niet een beetje een ongeschreven regel dat je jezelf voorstelt als nieuwe collega? Jij stapt als nieuw persoon in een onbekende groep dan ‘hoor’ je jezelf toch voor te stellen of juist niet? Iets wat ik me toch altijd heb afgevraagd.

Zelf heb ik me ook niet voorgesteld aan alle 38 collega’s. Op mijn eigen afdeling ging ik wel iedereen bij langs, maar uiteindelijk waren 38 collega’s wel een heleboel. Nu bij het restaurant waar nieuwe collega’s af en aan lopen en niemand zich bijna voorstelt begin ik me toch af te vragen hoe dat kan? Je komt binnen, zeg ‘hoi, ik ben …..’ en begint met werken. Hartstikke normaal toch? Een hand erbij en het voorstellen is alweer klaar. In plaats van werken en niet je collega kunnen aanspreken, want iemand aanspreken met  ‘hé jongedame’, ‘nieuwe collega’ of ‘ik ken je nog niet maar wil je ..’ is ook niet echt heel erg vriendelijk.

Nu kun je hier eeuwig over discusseren, maar ik ben erg nieuwsgierig naar jullie mening. Vinden jullie ook dat jij je moet voorstellen als nieuwe collega of dat je nieuwe collega’s zich aan jou moeten voorstellen? Geef je een hand of gewoon ‘hoi’? Uiteindelijk leer je toch alle collega’s wel kennen toch?

 

Advertenties

One thought on “De ongeschreven voorstel-regel

  1. Ik stel me voor. Niet meteen aan iedereen tegelijk, maar op zijn minst aan de mensen die in mijn team zitten en als ik naast een onbekende ga zitten dan stel ik me ook voor. Sommigen kijken daar heel raar van op, het schijnt niet zo standaard te zijn inderdaad, maar ik vind het niet meer dan normaal.

Wat denk jij ervan?

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s