#DOcember: 2/35

temps-drop-but-running-wont-stop

Zoals we allemaal wel gemerkt hebben is het nogal koud buiten. Heel erg koud zelfs. Temperaturen die wel heel dicht bij het vriespunt komen en daarom durfde ik telkens niet mijn hardloopschoenen aan te doen.

Maar gisteren kwam daar verandering in. Ik heb (sinds hele lange tijd) weer eens een rondje gedaan. De zon scheen, het was droog en ik had geen excuses meer. Dus daar ging ik. Met mijn handschoenen en oorwarmers, muziekje op en twee paar sokken was ik er klaar voor!

Het was een kort maar krachtig rondje. Na bijna anderhalve maand niet lopen leek het me niet echt een geweldig idee om er meteen maar zes kilometer tegen aan te gooien dus begon ik deze maand met twee kilometer.

Nu zul je misschien denken waarom er zomaar #DOcember in de titel staat. Francien kwam met het geweldige idee om de laatste maand van december knallend af te sluiten met een heleboel kilometers. Het officiele kilometer aantal van deze challenge is 70. Sommige gevorderde hebben deze verdubbeld, ik heb hem gehalveerd. Zeventig kilometer vond ik wel meteen heel erg veel en dat ging ik never te nooit niet halen.

Nu moet ik gemiddeld 12 kilometer per week nog lopen om die 35 kilometer te halen.

De eerste twee kilometer  zijn in ieder geval al gemaakt!

IMG_20141209_121130

Het 4Mijl verslag

Een paar dagen voordat de wedstrijd begon waren er al kriebels, spanning en extra energie. Ik was er helemaal klaar voor. Ready to rock the four miles!

Zelfs nadat ik zaterdag 11 uur op de werkvloer stond en ’s avonds nog een iets te gezellig feestje had, was ik er helemaal klaar voor. Tijdens de verjaardag werden tactieken en ranglijsten gedeeld en zondagmiddag vertrokken we richting Haren. Onderweg kwamen we erachter dat iemand zijn schoenen was vergeten. Omdraaien en heel hard terug rijden op weg naar de wedstrijd. In Haren aangekomen zien we de andere twee van ons team, kleden ons om en hopaa. Op naar het startvak.

Fast forward: 15:13. Over de startlijn. Op weg naar de magische finishlijn. Hij was maar 6,4 kilometer weg. En die kilometers vlogen voorbij. Natuurlijk was het druk, ik moest om mensen heen, tussen ze door, sprinten en afremmen maar na anderhalve kilometer vond ik mijn tempo en ik liep heerlijk. We liepen met z’n zessen, maar na de eerste twintig meter was ik er drie kwijt. Niemand van ons liep in hetzelfde tempo en ik probeerde E. en I. bij te houden maar de mannen liepen met een snelheid van 13 kilometer en dat kon ik helaas niet de 6 kilometer bij houden.

Het parcours was gezellig, leuk en er waren heel veel toeschouwers net als lopers. Vorig jaar mocht ik al toeschouwer zijn van deze hele grote wedstrijd en verbaasde ik me over het aantal mensen dat mee liep. Nu ik daar zondag zelf tussen stond wachtend op de wc en al zigzaggend door de mensenmassa moest waren het er toch wel heel veel. Die rij voor de dixies leek maar niet korter worden en met 1000 personen in een startvak is heel gezellig, maar erg onhandig.

 

En mijn tijd? In eerste instantie wilde ik dichtbij de 30 minuten lopen. Al gauw merkte ik dat echt te hoog gegrepen was dus stelde ik mijn tijd bij van 35 minuten. En uiteindelijk liep ik door de magische finishboog in een tijd van 35:32:09. Het was heerlijk en ik heb echt een hele fijne wedstrijd gelopen! Ook liep ik nog eens een dik pr op de vijf kilometer. BAM!

Op naar de volgende wedstrijd!

Een dik PR op de 5KM!

2014-10-14 19.23.44

BAM!! Zie hier. Een hele fijne tijd voor een vijf kilometer! En wat voel ik me trots!

Ik liep afgelopen zondag gewoon 1 minuut en tien seconden (!!) sneller dan tijdens de Loop Leeuwarden in mei dit jaar. Bam, wat is dat heerlijk zeg! Niets is fijner dan vooruitgang zien en als ik dan ook nog drie weken voordat ik de 4 mijl loop last van mijn scheenbeen krijg merk ik helemaal niets van vooruitgang. Mijn lichaam zegt telkens tegen me dat ik te snel ga en roept me weer terug. Het is werkelijk waardeloos, maar het is heerlijk om te zien dan met de kilometers die ik toch nog loop toch even een keiharde tijd neer zet voor de vijf kilometer vind ik geweldig!

Naamloos

Nog leuker is de lopen met elkaar te vergelijken. Nu loop ik vaak met een Polar horloge en op de website kun je runs met elkaar vergelijken. Zie hier het verschil in vijf maand. Ik loop sneller, langer en erg vlak zelfs. Ik ben stiekem onwijs trots op mezelf, want ik had het niet verwacht dat ik dit hardlopen daadwerkelijk zo leuk zou vinden en zo lang zou volhouden. Nu kan ik niet wachten om de volgende vijf kilometer wedstrijd te lopen om daadwerkelijk zo snel te lopen tijdens een wedstrijd 🙂

Zo blij dat ik dit graag even met jullie wilde delen!

De SPIbelt

Twee weken geleden kreeg ik de vraag van een vriendin wat ik voor mijn verjaardag wilde. Altijd z’n fijne vraag als je helemaal niets weet. Toen kwam ik terug van een rondje hardlopen en stuurde haar meteen een berichtje: ‘Ik wil wel graag een SPIbelt’. Op mijn verjaardag kreeg ik een klein pakketje in mijn handen gedrukt en daar was die dan. Eindelijk een plek voor mijn telefoon tijdens het hardlopen!

Normaal nam ik eigenlijk nooit mijn telefoon mee tijdens het lopen. Mijn vorderingen kan ik bijhouden met het Polar horloge en mijn muziek staat op de iPod die precies in het zakje op mijn rug past. Ook mijn huissleutel kan ik daar in kwijt en meer hoef ik tijdens een run niet meer. Totdat ik weer eens alleen ging rennen en ik het toch vervelend vond dat ik niet iemand kon bellen als er iets gebeurde. Ik heb het nog geprobeerd met een armband, maar laten we eerlijk zijn. Dat is ook niet echt de beste oplossing. Ik had al eerder goede verhalen gehoord over de SPIbelt en na één keer gebruiken ben ik ook om. Wat een GE-WEL-DIG ding is dat!

SPIbelt staat voor Small Personal Item belt. Ze beloven dat je telefoon, sleutels, een pasje en tot 5 gel packs in de belt kunnen. Toen ik het pakketje openmaakte vroeg ik me af wat ik in hemelsnaam nu had gevraagd. Daar gaan mijn telefoon en sleutels nooit inpassen. Maar wauw, wel dus! En er is zelfs nog ruimte over.

Maar dan de grote test. Als uiteindelijk alles erin zit, blijft hij dan tijdens het rennen nog wel zitten of kruipt het omhoog zo dat alles lekker mee swingt op je heupen? Helemaal niet juist. Het blijft echt perfect zitten en daar was ik best verbaasd over. Je voelt je spullen totaal niet zitten en dat is wel zo prettig tijdens het hardlopen. Die armband is alleen maar een zit in de weg, het gaat zweten en plakken en dan ook nog eens afzakken. Ik gooi die armbanden dus lekker de prullenbak in, want die heb ik nu niet meer nodig.

De Run & Juice

IMG_0662-1024x682

Het is even geleden, maar vandaag eindelijk mijn verhaal over de Run & Juice van Lindsey in augustus. Wat was het leuk!

IMG_06561-1024x682
B ron foto’s

Woensdagmorgen 27 augustus. Ik zat met E. in de trein richting Rotterdam. Eindelijk kon ik eens meedoen met de Run & Juice van Lindsey van Dailylin. Ik wilde altijd al graag meedoen en ik heb ergens in juni zelfs al in de trein gezeten richting Rotterdam totdat ik in Zwolle weer moest omdraaien, want de treinen reden niet verder. Nu was het eindelijk zover en ik had er erg veel zin in!

Na een middagje door Rotterdam gelopen te hebben stapte ik rond kwart voor zeven in de metro richting de Kralingse Plas. Om half acht was het kleine team compleet en begonnen we met een stukje warmlopen richting het strand. Tijd voor wat oefeningen. Knie heffen, hinkelen en hakken-billen kwam aanbod. Daarna liepen we z’n 2,5 kilometer waarna het tijd was voor de buikspieren. Na de buikspieren was het tijd voor een soort intervaltraining en Lindsey’s heuvel. Om de beurt gingen we de heuvel naar beneden en weer omhoog. De eerste twee keer gaat het heel goed, maar daarna werd die weg naar beneden steeds hoger.

Eigenlijk is het heerlijk dat je tijdens een rondje hardlopen wat spieroefeningen gaat doen. Niet alleen dragen spierversterkende oefeningen bij aan een betere hardloopprestatie, maar het maakt de training wat spannender. En je rondje wordt ook wat zwaarder nadat je al die oefeningen hebt gedaan, waardoor je iets beter je best moet doen wat weer beter is voor het hardlopen. Hartstikke leuk dus!

Na ongeveer vijf kilometer en anderhalf uur sporten was het tijd voor een onwijs lekker sapje en een heerlijke douche in het hotel. Met een bulk energie en motivatie nam ik afscheid van Lindsey en de meiden en ging ik op weg naar het hotel. Wat was dit onwijs leuk! Ik vind het zo jammer dat het helemaal in Rotterdam, want vanuit Leeuwarden is dit nog een aardig reisje en ondanks dat het geen drol kost met een week-ov vind ik het toch weer iets minder leuk dat ik dan rond één uur ’s nachts terug ben vanuit Leeuwarden. Misschien moet ik dit eens introduceren in Leeuwarden, want niet alleen is het hartstikke gezellig, het is ook nog een perfecte motivator om weer meer kilometers te gaan maken.

Lindsey bedankt en misschien tot de volgende keer 🙂

 

Hardlopen op vakantie

Het zat in de tas. Het was ook de bedoeling dat ze uit de tas zouden komen, maar daar is niets van gekomen. De hardloopschoenen bleven in de koffer en de kleding heb ik ook niet aangeraakt. Slecht? Ja, eigenlijk wel. Maar het blijkt dat in Duitsland geen weg vlak is. De weg gaat of omhoog of naar beneden, er is dus helemaal niets wat vlak is. Nu stond ik dus niet te springen om te gaan hardlopen waar het bergje op en bergje af ging, We liepen al genoeg bergje op en af tijdens het cultuur snuiven.

Die hardloopschoenen zijn dus helaas niet de koffer uit geweest, maar dat betekent niet dat ik ze deze week en de komende weken niet meer moet gebruiken. De 4mijl komt ook steeds dichterbij en daar moet nog wel even voor getraind worden. We lopen met zijn zessen. Vier mannen en twee dames. De snelste tijd vorig jaar was onder het half uur en de laatste kwam binnen na 35 minuten. Ik was dat jaar toeschouwer, maar dit jaar doe ik dus mee. Met de bedoeling dat ik dus ook ergens rond die 35 minuten binnenkom. Die 5 kilometer lukte wel in een half uur, maar wil ik die 6,4 ook in een half uur redden dan moet mijn gemiddelde snelheid stevig opgekrikt worden. Natuurlijk gaan we dat proberen, maar ik kan niets beloven.

Nu is het dus tijd om een schema te maken, want sporadisch een rondje lopen is fijn, maar niet echt bevorderlijk voor een snellere tijd of een beteer conditie. Het geeft ook iets meer vastigheid dus daar zal ik deze week mee bezig gaan. Een schema zoeken/maken en dan maar trainen en lekker lopen. Eerste de 6,4 kilometer en dan wil ik me straks stiekem ook wagen aan een 10K.

Ik heb nog 2,5 maand dus dat moet goed komen.

De Blogilates kalender is afgelopen!

Het is gebeurd. De Blogilates kalender is afgelopen en vandaag ga ik jullie vertellen hoe het gegaan is. Heb ik alle dertig dagen volgehouden of ben ik na vier dagen uiteindelijk gestopt? Ondertussen is het al zeven augustus, maar dat mag de pret niet drukken. Alsnog vandaag het resultaat:

2014-07-29 17.09.20

19 keer heb ik een krul door een dag gezet. De foto werd op 29 augustus gemaakt. De dertigste deed ik nog wel braaf mijn oefeningen, maar de 31e paste het niet meer in mijn schema. Maar 20 keer lag ik op dus het matje om oefeningen te doen. Elke keer een uur lang en zo slecht was het helemaal niet. Vaak lag ik ’s morgens of rond drie uur na mijn werk in het gras. Soms in de volle zon en soms met schaduw. Het maakte het wel een stuk prettiger dat ik gewoon buiten kon sporten. Terwijl ik stond te zweten van de oefeningen creëerde ik een klein bruin kleurtje en had niemand last van mij.

Uiteindelijk begon ik pas op 4 juli, want 3 juli kwam ik pas met het gekke idee. Daarom staat er geen krul door de eerste drie dagen. Daarna had ik meteen een wedstrijd weekend, waardoor ik het helaas zaterdags, zondags en maandags niet deed. Maar alle dagen daarna was ik van de partij. Ik miste er uiteindelijk zeven en dat vind ik behoorlijk netjes. Afgelopen vrijdag werkte ik van 07:00 tot 17:30u en ’s avonds had ik een afspraakje met een vriendin en ging ik bij Vriendje langs omdat hij zaterdagmorgen richting Malta vertrok dus de tijd kon ik even niet vinden. Uiteindelijk zwaaide ik E. om kwart over zes ’s morgens uit. Het was de bedoeling dat ik daarna een uurtje zou sporten, maar met drie uur slaap daarvoor, een hele dag werken voor de boeg en ’s avonds ook nog paardrijden klom ik terug in bed. Daar was ik later de dag heel erg dankbaar voor, maar het sport uurtje miste ik soms wel even.

Uiteindelijk komt dat dus uit op 22 van de 28. Wauw! Daar ben ik best wel een beetje trots op. Maar kan ik nu ook langer planken, heb ik sterkere benen en buik en vond ik het wel leuk? Sterkere benen? Check! Sterkere armen? Check! Langer in plank positie liggen dan 1,5 minuut? Check! Sterkere buikspieren? Niet helemaal check. Ik ben stiekem trots op mijn gecreëerde mini spierballen en sterke kuiten, maar die buik? Eerlijk is eerlijk, ik vond de buikspieroefeningen verschrikkelijk en merkte niet veel vooruitgang. De oefeningen voor de armen, benen, billen en rug vond ik hartstikke leuk, maar zodra we maar in de buurt kwamen van de buikspieren was het een stuk moeilijker om de oefening daadwerkelijk af te maken. Deze mogen dus nog wel wat training gebruiken.

Verder vond ik het eigenlijk wel heel erg lekker om dat uurtje per dag te sporten. Het leukste is natuurlijk dat je vooruitgang boekt en als ik mijn mini spierballen bekijk gaat het de goede kant op. Ik was van plan de volgende kalender weer mee te doen, maar ik ben dus nu op vakantie en na zes dagen heb ik nog niet op het matje gelegen.Het past niet in het schema en na een hele dag bergen op en af lopen heb ik niet zoveel zin om nog mijn buikspieren en armspieren te trainen. Na de vakantie gaan we er dus weer keihard tegenaan, want stiekem wordt het wel gemist.

30 day Blogilates challenge

Er is weer een nieuwe maand begonnen. Tijd om een nieuwe challenge te beginnen. Niet dat ik al zoveel challenge”s goed heb doorbracht, maar er is weer een nieuwe maand dus weer een nieuwe kans.

5

Kijk, dit zal ik waarschijnlijk niet kunnen aan het eind van deze maand maar ik hoop dat na die 31 dagen ik iets vaker kan opdrukken. Dat ik sterkere benen en buik heb en dat ik langer dan 1,5 minuten in plank positie kan staan.

Maar laat ik eerst eens beginnen met het uitleggen van dit fenomeen voor mensen die er niet bekend mee zijn. Blogilates is een youtube channel van Cassey Ho. Cassey Ho is een dame uit Amerika, een gecertificeerde fitness instructeur en een ongelofelijk inspiratie voor een hele boel dames en heren over de hele wereld. Ze staat op de tweede plek van meest invloedrijke fitness dames op het internet achter Jillian Micheals en ik vind Cassey geweldig.

Ondanks de zware oefeningen en oefeningen waar een hele lading balans voor nodig is maakt Cassey het toch erg leuk. Haar enthousiasme spat van het scherm af en ik vind het heerlijk.  Ze heeft een heleboel filmpjes en elke spiergroep komt aanbod: billen, benen, armen, schouders, buik en rug. Alles komt voorbij.

Er is dus een wisselende kalender voor alle maanden van het jaar en ik ga daar dus mee beginnen. Het is dan drie juli dus niet helemaal het begin van de maand, maar dan smokkel ik drie dagen mee naar augustus. Ben ik precies op tijd klaar voordat ik op vakantie ga richting Duitsland.

Ik ga de komende maand Cassey vervloeken en ik ga een heleboel spierpijn krijgen, maar hopelijk maakt ze me ook een beetje sterker en soepeler

Ik ben heel erg benieuwd wat het gaat doen en ben ook erg benieuwd hoe lang ik dit nu eigenlijk ga volhouden. Want opeens elke dag een half uur tot uur op een matje liggen te zweten is niet iets wat we zomaar doen.

I’ll keep you posted! 6Bron foto’s

 

Mijn eerste 5K wedstrijd

Zondagmorgen 9:00u. Ik had mijn ontbijt op en ik wilde van huis. Nooit heb ik veel haast om écht op tijd te komen, maar vandaag wilde ik niet te laat aankomen in Leeuwarden. Ze waren met werkzaamheden bezig, ik wist niet precies wat er ging gebeuren en ik moest mijn startnummer nog ophalen. Ik zag het allemaal al gebeuren, vast voor Leeuwarden, schoenen kwijt en dan ook nog eens geen startnummer. Dat ging me niet gebeuren! Uiteindelijk was het 9:20 toen mijn moeder achter het stuur kroop, mijn vader de bijrijdersstoel vond en we eindelijk op weg gingen. Natuurlijk waren we ruim op tijd en moesten we uiteindelijk nog een hele tijd wachten, maar ik was er. Met mijn hardlopen kleren aan en mijn startnummer opgespeld liepen we een klein rondje over het Heldenplein, een kopje koffie voor de aanmoedigers en ik stond nog een kwartier voor de dixies.

Om half twaalf precies ging het startschot en ik moest nog snel tussen de hekken de weg op en de reis kon beginnen. Dames en heren die wel eens mee hebben gedaan kennen het fenomeen ‘drukte aan de start’ wel. Dat was hier dus ook het geval, maar na ongeveer 2,5K liep het lekker en was er de ruimte. Gelukkig toen ook eindelijk een beetje schaduw, want WAT WAS HET WARM!

Maar wat was het leuk! Natuurlijk maakte de hitte het moeilijk, het onregelmatige wegdek in de stad ook en toen moesten we ook opeens nog bruggen over, maar ik heb geen moment gelopen en hoewel dat erg aantrekkelijk was. Het was uiteindelijk maar 5K en het ging voor de eerste wedstrijd erg goed. Het publiek die je aan de kant aanmoedigt en een trainster van de clinic’s die me herkende en naar me schreeuwde, de gekleurde A4’tjes die ons vertellen dat we er bijna zijn, denken dat je echt geen stap harder meer kan en er dan toch nog een sprintje uitperst net voor de finish. Dat gevoel is geweldig!

Naamloos 5

Ik zag de klok, ik zag 29 minuten en ik kon nog een tandje harder. Ook kon ik nog steeds lachen zoals op de foto hierboven. Het moment dat je jezelf verteld dat als je nog harder gaat je straks neervalt en dan toch levend en kei-trots de finish overgaat, dat moment is geweldig!

Uiteindelijk vertelde mijn horloge mij ik 5.06 kilometer in 29:29 minuten heb volbracht. De bruto tijd was 29:39 en de netto tijd is uiteindelijk 29:00 geworden. Hiermee ben ik als 117 van de 761 vrouwen geëindigd en 342 van de 1185. Daar ben ik toch best wel heel erg trots op voor mijn eerste wedstrijd! Op naar de volgende!

983657_858901294123243_2776158875513004415_n

Foto’s zijn gemaakt door Loop Leeuwarden, Leeuwarden Studiestart en mijn toeschouwers 🙂