Het is een hele tijd geleden, maar hier is hij weer. Nadat mijn telefoon kapot ging, ik een reserve kreeg en die waardeloze foto’s maakte heb ik een pauze gehouden. Nu ik dus een nieuwe heb wil ik er graag weer mee beginnen. Daarom hier een behoorlijk aantal foto’s van april en mei :)
Vriendin J. wou graag voor ons koken dus zo zaten wij op een zaterdagavond aan de salontafel te wachten wat we te eten kregen.
En het werd preischotel. Het leukste was dat ze die middag al gevraagd had of ik ook prei lust (ze is ook mijn collega). Nu word ik niet erg blij van prei, maar ik vind het niet absoluut vreselijk. Wat kwam er dus op tafel: Preischotel. Altijd fijn als er zo goed naar je geluisterd wordt hé? Daarnaast zie je een Mona toetje die maar niet los wou. Dan porren we er maar wat harder in, want hij moet natuurlijk wel op de kop los en niet andersom.
Spelletje!
Toen ik een middag in La Place Zwolle had ingevallen voor collega’s kregen we allemaal een doos met chocolaatjes. Ik vond ze niet erg geslaagd.
Oefenen voor de Mendurance. Ja, wij rijden met een bijzondere tweespan. Links loopt Indirella en rechts is Verona. Indy is er voor de kracht en Verona voor de snelheid :)
Koninginnenacht Groningen met de leukste mensen.
Voorpret in de badkamer is ook altijd heel belangrijk!
Cadeautjes gekregen uit Australië. Super gelachen en hij hangt ook zeker op mijn achterruit van de auto.
Ik ben geen beautyfanaat, maar toen deze Catrice blush nog als enige in de Kruitvat stond kon ik hem niet laten liggen. Hij is echt prachtig, ik vind de verpakking alleen wat klein. Ik had hem een stuk groter voorgesteld.
Een foto van een foto. Op deze foto sta ik met Troy die we helaas hebben moeten inslapen. Ik vind dit echt een prachtige foto. Zo’n groot paard wat echt een schatje was en graag wou kroelen.
Zelfgebakken Appeltaart!
Grappige mededeling die ik tegenkwam in de vrijwilligersruimte op mijn werk. Jammer genoeg doet iedereen alsof het niet lezen en lijkt het of het aanrecht is ontploft.
Een nep biertje.
Mooie spreuk in het museum. Ik werk al meer dan drie jaar in het restaurant van het Gevangenismuseum, maar ik ben er maar twee keer echt doorheen gelopen. Toen ik op een zaterdag een schoonmaakdienst moest overnemen heb ik dus mooi het museum bekeken. Die wc’s wachten maar even.
Mijn twee favoriete paar oorbellen. Hier krijg ik altijd veel leuke reacties van en ik ben echt ontzettend blij met ze.
Rokje :)
Pumba ligt lekker te chille bille in de zon :)
Klaar voor de mendurance. Ik vond het echt onwijs leuk om te doen. Geweldig!
Lieve en mooie Verona.
P/A stop. Helaas was de hartslag van Indy de eerste keer veel te hoog dus moesten we een kwartier wachten totdat hij gedaald was. Jammer, want ik was super fanatiek en had graag gewonnen.
Outfit voor de mendurance. Het was jammer genoeg niet zo warm dus de sjaal mocht wel om.
Voor de duidelijkheid, een mendurance is een uithoudingsrit voor paarden. Dit kan onder het zadel of voor het karretje. Wij hebben samen met Verona en Indy voor het karretje een tocht van dertig kilometer gereden. Voordat je begint worden de paarden gecontroleerd. Na de eerste achttien kilometer wordt de hartslag van de paarden gemeten en die mag niet hoger zijn dan zeventig. Helaas was die van Indy te hoog en dan moet je een kwartier wachten en heb je dus de tijd om je paard te koelen met water en hem uit te laten puffen. Na die vijftien minuten moet hij onder de 64 zitten geloof ik en dan mag je doorrijden. Zit hij niet onder de 64 dan moet je stoppen. Gelukkig mogen wij gewoon door. Aan het einde worden de paarden nog een keer gemeten en was Indy weer te hoog. Erg jammer, maar het was de eerste keer. Grappig was wel dat Indy als paard vijfde was geworden en Verona tweede. Ik vond het echt een heerlijke dag en ik vind het jammer dat er niet zoveel wedstrijden zijn en dat het merendeel in het midden van Nederland wordt gereden.
Timon! Ja, wij hebben een varkentje dat Pumba heet en een konijn met de naam Timon, leuk hé?
Ik moest de koelkast opruimen. Een heleboel weggegooid wat resulteerde in een lege koelkast.
Woehoe oorbellen opgeruimd. Ik heb er afgelopen week zelfs nog een rekje bijgekocht, want het past allemaal niet meer op één. Oeps.
Chillen met Poekie.
Guacamole gemaakt. Niet z’n succes, bah!
Wokkennnnn. Dat vind ik zo lekker. Vlees, groeten, saus en een beetje rijst en klaar.
‘Mijn’ auto is bij de garage en we kregen een leenauto wat een automaat is. Wat een heerlijkheid jongens! Je hoeft alleen maar de gassen en je gaat vooruit. Hij rijdt zo lekker!
Ik droomde op een avond van Big Time Rush en One Direction - vraag me niet waarom, ik heb een rare gedachtengang - en ik liep die middag tegen deze poster aan. Ja, letterlijk. Niet heel erg natuurlijk, want het zijn geen lelijke jongens. Ze praten alleen een beetje onverstaanbaar. Mijn persoonlijke favoriet? Rechtsboven. Die van jou?
Ik had drastisch nodig en dit was de eerste die ik tegenkwam. Hij ruikt alleen heel sterk naar mannendeo en dat vind ik iets minder fijn.
Seizoensfinale van Supernatural. Ik weet niet of er iemand dit ook volgt, maar jeetje wat een einde! Dikke cliffhanger, gelukkig volgt er een achtste seizoen want dit einde is te abrupt.
Mijn blonde haar. Wat een gedoe zeg. Op deze foto is het alweer wat lichter geworden, maar het gele zit er nog steeds. Ik laat je de achterkant maar niet zien, want volgens betrouwbare bron is dat bijna oranje.
Dat was hem weer. Deze week word het super lekker weer en ik heb er zin in. Jammer genoeg ben ik de meeste tijd aan het werk, maar gelukkig is het deze week ook salarisweek en daar word ik nog gelukkiger van.
